Introductie
Toen ik een jaar of 8-10 jaar was, heb ik met een aantal vriendjes zomaar een boom omgehakt. Zonder goede reden, zonder iets te doen met het offer dat de boom hiervoor bracht… Die avond huilde ik in mijn bed en nog weken daarna voelde ik de spijt elke keer als ik aan die dag moest denken.
Het was een pijnlijke les in dat we niet zomaar van de natuur moeten nemen, zonder ook terug te geven. Dat er een natuurlijke balans tussen mij en de natuur bestaat, die ook invloed heeft op mijn innerlijke balans
En als ik nu nog beter naar die situatie kijk, dan zie ik, dat ik en mijn vriendjes, al niet in een lekkere balans zaten voordat we de boom omhakten. We verveelden ons, we voelden frustratie, omdat we niet goed wisten wat te doen en vanuit die frustratie ontstond een drang om iets te vernielen.
Het roept bij mij de vraag op; is dit niet precies wat we als mensheid ook op grotere schaal doen? Wij vernielen de natuur om ons heen vanuit verlangens, gemakzucht en/of behoefte aan controle. Vanuit een interne onbalans, een intern tekort en de illusie dat wij afgescheiden zijn van de natuur om ons heen.
Ik kwam er als jongen en op de kleine schaal dat ik bezig was nog goed mee weg, maar helaas geldt dit niet voor de mensheid als geheel. En het bewijs van de onbalans tussen mens en natuur, zien we dagelijks in het nieuws voorbijkomen. Onze planeet wordt steeds onleefbaarder.
Als wij niet in balans zijn, is de natuur niet in balans. En naarmate de natuur meer en meer uit balans raakt, zullen we als mensheid uit balans raken. Onze balans en de balans van de natuur zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Wij staan niet boven de natuur, wij ZIJN natuur
Onze relatie met de natuur
Er valt natuurlijk heel veel te zeggen over het effect van de mensheid op de natuur en vise versa, maar in deze blog wil ik het juist kleiner houden. Mijn en jouw relatie met de natuur en wat de natuur voor ons kan betekenen in relatie tot onze innerlijke rust en balans.
Misschien ben je je niet zo bewust van jouw relatie met de natuur. We leven tegenwoordig ook op een manier waarbij we de natuur vooral beheersen. We zijn niet meer, zoals onze voorouders, overgeleverd aan het weer of het ritme van de natuur.
Onze stenen huizen en dijken houden ons veilig en het komt maar zelden voor in NL dat de natuur van ons neemt. Dat is natuurlijk fijn, maar we hebben daarmee ook ons ontzag en respect voor de natuur verloren. Iets waar onze voorouders diep van doordrongen waren.
En net zoals in elke relatie is er gelijkwaardigheid en respect nodig, want anders bestaat het risico dat je jezelf boven de ander stelt. Dat je de ander beschouwt als een object, waar je mee kunt doen wat je wilt. Zo is de donkere bladzijde van slavenij in onze geschiedenis ontstaan. Gelukkig vinden we tegenwoordig allemaal dat dit niet etisch is, maar gebruiken we de natuur eigenlijk niet nog steeds als slaaf…? Om te voorzien in onze behoeftes?
Misschien heb jij ook de ervaring, dat het potentieel van relaties niet tot uiting komt wanneer er geen gelijkwaardige verbinding is. En ik zie ditzelfde effect terug in onze relatie met de natuur. Terwijl we maar nemen en nemen van de natuur, missen we het belangrijkste dat de natuur ons te geven heeft. De natuur heeft namelijk het vermogen om onze innerlijke balans te herstellen en te versterken.
En de natuur is een spiegel van je ware natuur. Hoe kan het ook anders, want wij ZIJN natuur. Of we het nu willen of niet, wij zijn onderdeel van het grotere geheel dat we natuur noemen, ondanks dat we er anders uitzien en ons anders gedragen dan de natuur. Hetzelfde bewustzijn dat ons leven heeft gegeven, heeft leven gegeven aan alles wat onderdeel is van deze mooie planeet.
Eigenlijk kan de natuur ons helpen herinneren wie we in wezen zijn en daarmee vallen we samen met onszelf. Ontstaat er rust en balans, omdat je bent afgestemd op je ware aard en niet iets wat je denkt te moeten zijn.
Herinner je ware natuur, door je te verwonderen, door te verstillen en te vertragen in de natuur
Verwonderen
Je kunt de intrinsieke waarde van de natuur ervaren, door je te verwonderen over de schoonheid die te vinden is in in alle vormen, kleuren en structuren van de natuur. Het geraamte van een dode boom beschenen in het winterlicht. De winterkleuren van de natuur; paars, bruin, geel en hier en daar nog wat groen. Allerlei soorten mossen en paddenstoelen, met prachtige structuren en kleuren. De frisse winterwind die de bomen doet ruisen en de takken doet kraken. Ervaar de magie en oneindige variëteit die de natuur bezit.
Verwonderen verleren veel mensen wanneer ze ouder worden. Ze denken alles al te hebben gezien en ervaren niet langer vlinders in hun buik, wanneer zij overvallen worden door iets wat hun bevattingsvermogen te boven gaat.
Ga de natuur in en kijk! Elk seizoen, elke regenbui, elke zonnestraal is een herinnering aan de natuurlijke orde. Een zachte uitnodiging van schoonheid om ons weer onderdeel te laten zijn van de magische balans die het leven is.
Kijk lang en echt en zie dat al je biologische kennis, het wonder dat je ervaart, niet kan verklaren. De ervaring is namelijk zoveel meer en zoveel rijker dan de kennis die honderd boeken je kunnen bieden. Laat de natuur je leren weer echt nieuwsgierig te zijn en de magie van het leven te ervaren.
Verstilling en vertraging
De belangrijkste schoonheid en waarde van de natuur in de winter heb ik nog niet beschreven. Want wie voorbij de kleuren, structuren en vormen kan ervaren, komt uit bij verstilling en vertraging. Iets wat we als moderne mens vaak zo moeilijk kunnen ervaren. Als je je verbindt met de natuur om je heen, dan bestaat er geen haast, dan raak je niet overprikkelt. Tegelijkertijd is de ervaring zo rijk, dat je even vergeet de gebruikelijke afleiding op te zoeken van je telefoon.
Wanneer je meer en meer overgeeft aan de verstilling en vertraging die je om je heen ziet, dan begin je het ook in jezelf te ervaren. En vindt er eigenlijk een soort regulering plaats. Je ritme raakt afgestemd op het natuurlijke ritme van het leven en dat geeft een gevoel van rust en vrede. Alsof je niet langer jezelf hoeft te forceren tegen het ritme van het leven in. Niet langer iets moet doen, om er te mogen zijn. De natuur doet het je voor.
Een ego-loze spiegel
Een andere grote waarde die ik zie in de natuur, is dat de natuur niets van mij hoeft,.. niets van mij wil. Hoe anders is dat in de buurt van mensen, waar altijd belangen meespelen en op zijn minst de suggestie van verwachtingen bestaan. Het gaat daarbij niet alleen om de andere mensen, maar juist ook om de delen in mijzelf die van alles willen en zo vaak mijn aandacht vragen met hun zorgen of verlangens. Als ik niet oplet, drijft het me tot een eindeloze stroom van dingen doen.
Als ik in de natuur ben, komt deze stroom van ‘doen’ geleidelijk tot stilstand. En daarvoor in de plaats kijk ik in een spiegel, die geen doelen nastreeft, maar gewoon IS. De natuur laat zien hoe het is als je de natuurlijke stroom van het leven ondergaat. Hoe je kunt zijn zonder dat hele ego-construct waar wij als mensen mee rondlopen.
Het is niet zo dat als ik in de natuur ben, mijn ego helemaal oplost, maar het wordt absoluut stiller en milder. Ik ga meer ruimte ervaren. Al die delen in mij, die zich zo hechten aan het ‘doen’, vinden in de stille en lege spiegel van de natuur, geen aanleiding meer om geactiveerd te raken.
En in de ruimte die in mij ontstaat, is er de mogelijkheid om samen met de natuur een moment gewoon te zijn. Net zo gemakkelijk en gewoon als dat een boom IS. En deze ervaring geeft een vervulling en gedeeltelijk ook heling van een systeem dat te vaak oververhit en overbelast is, door een continue overlevingsstrijd in alles gedaan te krijgen.
Zoek de natuur op!
Tot zover mijn pleidooi, over hoe wij de natuur als mensen nodig hebben. En dat dit veel verder gaat, dan een zondagmiddag wandelingetje als de zon schijnt. De natuur is wie wij zijn en kan ons zoveel leren en brengen over een gezonde balans en een afgestemde manier van leven.
Mocht je meer willen weten over hoe je jouw innerlijke balans kan herstellen en ben je nieuwsgierig naar het in contact komen met je ware natuur, dan is de opleiding van InnerMovement misschien iets voor jou. We maken tijdens de opleiding, net als in de natuur, de beweging naar binnen. Je ontdekt nieuwe aspecten van jezelf en leert met een innerlijke rust en vertrouwen het leven tegemoet te treden.
Ik hoop dat je de komende tijd veel de natuur op zoekt, ook nu het winter is. En je dan verwondert en openstelt voor wat je ervaart, als je in de natuur bent.
Ik sluit nu mijn computer en ga de rauwe natuur van Schotland in, om me te verwonderen, me verbonden te voelen en in de spiegel te kijken van mijn ware natuur.
0 Comments